Carl Brashear – legenda nurkowania

Carl Brashear - legenda nurkowania
Carl Brashear

W związku z przypadającą w dniu 19 stycznia rocznicą urodzin Carla Brasheara – pierwszego czarnoskórego nurka Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (Master Diver & Master Chief) oraz pierwszego nurka przywróconego  do czynnej służby po amputacji nogi, postanowiliśmy przybliżyć Wam jego sylwetkę.

 

Carl Brashear urodził się w 1931 roku w Tonieville w stanie Kentucky, jako szóste z ośmiorga dzieci, w biednej rodzinie dzierżawców gruntu McDonald i Gonzella Brashear. W 1935 roku rodzina osiedliła się na farmie w Sonora, stan Kentucky, gdzie Carl uczęszczał w latach 1937/46 do szkoły podstawowej. Wspominając dzieciństwo, pomimo wszelkich niedogodności, braku elektryczności oraz bieżącej wody, twierdził, że było szczęśliwe.

 

W dniu 25 lutego 1948 roku zaciągnął się do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, było to wkrótce po desegregacji dokonanej przez prezydenta USA Harry’ego S. Trumana. Jednak w tym czasie rola Afro-Amerykaninów służących wówczas w marynarce sprowadzała się do roli kuka, czyli do serwowania posiłków i gotowania. Carl swoją służbę w marynarce również rozpoczął od bycia kukiem, stąd też często nazywany jest Kuchcikiem.

 

Carl Brashear nie zważając na przeciwności był pewny siebie i zdeterminowany. Chciał jednego: nurkować! Zapewne właśnie ta pasja pozwoliła mu wytrwać trudne chwile jawnej dyskryminacji stosowanej przez przełożonych oraz współtowarzyszy. Często były one wyrażone poprzez przypięte do pryczy rasistowskie obelgi: „Mamy zamiar utopić cię dzisiaj, czarnuchu!„, „Nie chcemy żadnych czarnych nurków„. W takich momentach Carl szukał inspiracji w słowach swojego ojca: „Wracaj tam, Carl i walcz! Najlepiej jak potrafisz!” (“You get back in there, Carl, and you fight! You do your best!”).


 

Carl Brashear - legenda nurkowania
Carl Brashear

W roku 1954 ukończył szkołę Nurkowania i Ratownictwa US Navy stając się jej pierwszym, czarnoskórym absolwentem.

 

Prócz jawnej dyskryminacji Carl miał do pokonania wiele innych przeszkód. Sprzęt używany do nurkowania w tym okresie był ciężki i nieporęczny. Samo ubranie skafandra oraz hełmu wymagało pomocy dodatkowych osób. Wyobraźcie sobie, że stosowany wtedy skafander Mark V ważył bagatela 132 kilogramy. Mając na sobie ten sprzęt nurkowie schodzili na głębokość nawet 100 metrów. Śmiało można stwierdzić, że mimo tych niedogodności Carl Brashear był uzależniony od nurkowania.

 

Już wkrótce Carl miał się zmierzyć się z największym wyzwaniem swojego życia.

 

W dniu 17 stycznia 1966 roku bombowiec US Air Force B- 52 G przenoszący na pokładzie bombę atomową w trakcie tankowania w powietrzu u wybrzeży Palomares w Hiszpanii zderzył się z samolotem cysterną KC – 135. W marcu 1966 roku Carl Brashear wraz z załogą został przydzielony do wydobycia bomby znajdującej się na dnie Morza Śródziemnego, na głębokości 82 metrów.

 

Przez 2 miesiące bezskutecznie poszukiwano bomby. Jednak Carl nie poddawał się. Po jego rozmowie z lokalnymi rybakami, którzy widzieli upadek bomby, okazało się, że spadła ona bliżej wybrzeża niż wcześniej przypuszczano. W końcu udało się ją zlokalizować. Operacja wyciągnięcia ładunku była dobrze zaplanowana i powinna zakończyć się sukcesem. Niestety w dniu 23 marca 1966 roku o godzinie 5tej rano duże kołysanie morza spowodowało zmianę położenia statku i wyniku zbiegu różnych okoliczności Carl Brashear w ciągu zaledwie paru chwil znalazł się w poważnym niebezpieczeństwie. To była przerażająca chwila, bomba atomowa wyślizgnęła się z takielunku i spadła z powrotem do morza. Carl Brashear kątem oka zobaczył stalowy element wyrywany ze statku przez liny przywiązane do bomby. Zdążył tylko odepchnąć stojących w pobliżu marynarzy ratując ich przed uderzeniem, ale sam nie zdążył już uciec i otrzymał mocne uderzenie poniżej kolana lewej nogi.

 

Czytaj dalej: Życie po wypadku

Podobne posty

3 Thoughts to “Carl Brashear – legenda nurkowania”

  1. Alex

    Dzieki za biografie. Jak dla mnie bomba.

    …a ten czlowiek to więcej niz LEGENDA

  2. ipsychologii

    Super ciekawostka – świeżo po obejrzeniu filmu drugi raz 🙂 MEGA!

  3. Mirek

    Dla mnie ten film jest czymś więcej. Pokazuje nam jak ważne jest, być człowiekiem. My ludzie mający rozum powinniśmy potrafić kochać bliźniego. Niestety pozwoliliśmy mu wybrać karierę, a nie rodzinę. Honor pokazał, ale nie miłość całkowitą. Szkoda…

Leave a Comment