Okoń (Perca fluviatilis)

Okoń (Perca fluviatilis)

Wyłania się z krzaczorów.

ang. European perch

 

Głębokość: do 30 m, zwykle na 3-4 m

Wielkość: do 60 cm, zwykle około 25 cm, waga do 4 kg

 

Wygląd:

Ciało okonia jest mocno wygrzbiecone, bocznie spłaszczone. Pysk tępo zakończony szerokim, końcowym otworem gębowym, którego tylna krawędź sięga do oka. Spiczasto wyciągnięte w tylnej części wieczko skrzelowe zakończone ostrymi kolcami. Górna krawędź pokryw skrzelowych  jest ząbkowana. Całe ciało pokryte małymi, mocno osadzonymi, ktenoidalnymi łuskami.

 

Ubarwienie ciała jest zmienne, zależne od miejsca jego występowania (osobniki żyjące w płytkich prześwietlonych wodach są bardziej jaskrawo ubarwione od tych żyjących w ciemnych, głębokich wodach), najczęściej zielone z żółtym odcieniem lub zielonawoniebieskie z poprzecznymi ciemnymi smugami na bokach i grzbiecie (od pięciu do dziewięciu) oraz białym lub wchodzącym w czerwonawy brzuchem. Pierwsza płetwa grzbietowa jest zazwyczaj szara a na jej końcu występuje charakterystyczna ciemna plama. Druga płetwa również szara ma wyraźny żółty odcień. Płetwa piersiowa w kolorze żółtawym, ogonowa, odbytowa i brzuszna w pomarańczowoczerwonym (czerwonawy). Samce są jaskrawiej ubarwione.

 

Okoń (Perca fluviatilis)

Samotny wędrownik.

Okoń (Perca fluviatilis)

Na zielonej trawce.


Występowanie:

 

Szeroko rozpowszechniony w wodach niemal całej Europy. Nie występuje jedynie w północnej Norwegii, Szkocji i na Półwyspie Pirenejskim, w południowych i środkowych Włoszech, zachodniej części Półwyspu Bałkańskiego oraz na Peloponezie. Występuje również w zlewisku Morza Arktycznego. W drugiej połowie XIX wieku zaaklimatyzowano go także w Australii i na Tasmanii. Dość łatwo rozprzestrzenił się również w dorzeczu Amuru, gdzie został sztucznie wprowadzony w 1919 roku.

 

Na terenie Polski występuje  niemal we wszystkich wodach śródlądowych, zarówno w rzekach, jeziorach, jak i zbiornikach zaporowych. Zasiedla również akweny słonawych zalewów przymorskich oraz przybrzeżne wody Bałtyku. Jest gatunkiem wymagającym sporej zawartości tlenu w wodzie.

 

Występuje w wodach do 1000 m n.p.m., zarówno w płynących jak i stojących a także w słonawych wodach przybrzeżnych w estuarium rzek. Młodsze osobniki często tworzą ławice, starsze żyją w niewielkich grupach bądź samotnie.

 

Ryba ta ma niezbyt pochlebną przypadłość, jest bestialskim kanibalem z lubością pożerającym swoich bliskich.

2 komentarze

  1. Dzień dobry

    Zaintrygowało mnie zdjęcie „Samotny wędrownik”. Chciałabym skontaktować się z jego autorem. Czy mogłabym prosić o podanie e-maila do autora fotografii?

    Pozdrawiam

  2. avatar

    Odpowiedziałem Pani na e-mail.

Masz coś do powiedzenia? Napisz komentarz!

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola wymagane są oznaczone gwiazdką *

*

Nurkowości

Śmiertelny wypadek nurkowy na jeziorze Ińsko
PADI Women’s Dive Day 2018 za tydzień!
Belgijski nurek Marc Sluszny zginął w Font Estramar
Powstała grupa Jolly Diver SHE – stworzona dla nurkujących KOBIET!
Mszczonów: powstaje najgłębszy basen na świecie!
Wypadek nurkowy na kamieniołomie Zakrzówek
48 kobiet nurkujących jednocześnie – próba ustanowienia rekordu świata
Kamieniołom Piechcin: śmiertelny wypadek nurkowy
VI Zlot Freediverek już w lipcu na Kaszubach!
Polka zginęła na Ofen Attersee

Na wesoło

Pomysły na spędzenie nurkowej wiosny

Co to za zwierzę?

Chromis kasztanowy (Chromis chromis)

Jaka to roślina?

Elodea canadiensis (Moczarka kanadyjska)

Strefa sympatyka

Zaloguj się

Nurkowy Newsletter

Nurkowanie to Twoja pasja?
Chcesz poznawać tajemnice podwodnego świata?
Wstąp do grona sympatyków Jolly Diver już teraz.
Wystarczy tylko jedno kliknięcie!

Google Plus

Scroll To Top