Boelcke

Karl Meyer - bliźniak Boelcke
Karl Meyer – bliźniak Boelcke

Boelcke to mały tender wodnosamolotów.

 

Jest jednym z czterech okrętów klasy Karl Meyer typu K V zbudowanych w stoczni Norderwerft Koser&Meyer w Hamburgu w 1942 roku.

 

Został nazwany na cześć Oswalda Boelcke niemieckiego asa lotnictwa z czasów I wojny światowej. Stanowił okręt wsparcia, zaopatrzenia a także pływający warsztat wodnosamolotów. Powstał na bazie wcześniejszego, pochodzącego z 1938 roku tendera klasy K IV Hans Rolshoven.

 


Cechą charakterystyczną tej klasy okrętów był poruszający się na szynach dźwig, który umożliwiał załadunek wodnosamolotu na pokład w części rufowej. Boelcke posiadał 18 tonowy dźwig i podobnie do swojego poprzednika, był w stanie zabrać na pokład maksymalnie 3 wodnosamoloty typu Arado 95, Ar 196, Heinkel He60, He114, Blohm&Voss BV 138, Dornier Do 18 lub Dornier Do 24.

 

Na przełomie 1943/44 roku okręt został uzbrojony w dodatkowe działo 105mm umieszczone w części rufowej. Jesienią 1944 roku Boelcke został wraz z innymi tenderami wodnosamolotów, okrętami Greif, Hans Albrecht Wedel oraz Gunther Plüschow wcielony do nowo utworzonej flotylli Seenotgruppe 81. Okręty Seenotgruppe 81 były odpowiedzialne głównie za ewakuację uchodźców i rannych z prus wschodnich do zachodnich do portów w Niemczech i Danii oraz dostawy zaopatrzenia w drodze powrotnej. Działania te były częścią ogromnej operacji Hannibal. Od początku 1945 roku Seenotgruppe 81 wraz z okrętem Boelcke działała w obrębie zatoki Gdańskiej i portów Gdańsk, Piława oraz Kaliningrad biorąc udział w operacjach ratunkowych i zaopatrzeniowych.

 

Zatopienie Boelcke

Trafiony Boelcke
Trafiony Boelcke

W swój ostatni rejs Boelcke wyruszył o godzinie 5.30, 16 kwietnia 1945 z Piławy, płynąc w konwoju w odległości 400m bezpośrednio za okrętem Greif.

 

Konwój o godzinie 7.30 w odległości 4 mil morskich na wschód od redy Helu został zaatakowany przez radzieckie samoloty myśliwskie IŁ 2. Pomimo strącenia jednego z atakujących samolotów Boelcke nie pozostał bez szwanku. Okręt został trafiony dwoma bombami w pokład dziobowy i przednią maszynownię. Mimo wybuchu pożaru i utraty mocy okręt pozostał na powierzchni.

 

Boelcke - pożar maszynowni
Boelcke – pożar maszynowni

 

 

 

Zdjęcia wykonane przez radzieckiego pilota z pokładu atakującego IŁ-2. Widać wyraźnie pożar w przedniej maszynowni.

 

Dzień później, 17 kwietnia 1945 roku o 7.30 po ponownym ataku i trafieniu Boelcke zatonął a wraz z nim zginęła 20 osobowa załoga z ostatnim kapitanem okrętu –  Mathiasem.

 

Wrak Boelcke stoi na stępce na głębokości 78m, pokład dostępny na głębokości 75m, a sterczący pionowo dźwig zaczyna się na 60m. Wrak jest częściowo pokryty sieciami.

 


Dane techniczne jednostki

Max Stinsky - bliżniak Boelcke

Długość (m) : 78,00

Szerokość (m) : 10,80

Zanurzenie (m) : 3,65 / 3,2 ?

Wyporność (t): 1351

Załoga: 8 oficerów / 58 marynarzy

Napęd: 4x MAN 12 cylindrów, 2 wały, 2 śruby 1,85 m

Prędkość maksymalna: 21,5 kn

Zasięg: 4600 mil morskich 16 kn / 3350 mil morskich 18,5 kn przy 120 t oleju napędowego

Uzbrojenie :

3x 1-37/83 SK C/30 Flak (1 dodane w 1943),

2x 1-20/65 C/38 Flak,

2x 105/45 SK C/32 (1 dodane w 1943)

2x 1-7,9/79 karabiny maszynowe

 

Podobne posty

Leave a Comment