Tajemnice wraku „Porcelanowca”

Fajans-z-Porcelanowca
Fajans z wraku Porcelanowca

Z wraku „Porcelanowca” spoczywającego na dnie Zatoki Gdańskiej wydobyto około 150 fragmentów fajansu angielskiego. Naukowcom z Centralnego Muzeum Morskiego udało się ustalić, że statek pochodzi z I połowy XIX wieku i prawdopodobnie przypłynął do Gdańska z Wielkiej Brytanii.

 

Odkrycie wraku „Porcelanowca” przez załogę statku m/s „Czapla” Polskiego Ratownictwa Okrętowego miało miejsce w 1965 roku. Nazwę nadano mu od przewożonego ładunku – porcelany i fajansu angielski z Staffordshire. Zatopiony statek znaleziono na wysokości Orłowa, na głębokości 16 metrów. Zajmował obszar o długości 25 metrów i szerokości 7 metrów.

 

W ówczesnym czasach Centralne Muzeum Morskie nie było odpowiednio przygotowane do prowadzenia samodzielnych badań podwodnych. Na podwodne badania archeologiczne wrak czekał blisko 50 lat.


 

Trudności w zlokalizowaniu wraku „Porcelanowca”

 

Kiedy Centralne Muzeum Morskie postanowiło po latach ponownie zbadać wrak, pojawiły się trudności w lokalizacji. Odkrywcy pozycji wraku „Porcelanowca” dość nieprezycyjnie podali współrzędne stanowiska. Ostatecznie obiekt ponownie zlokalizowała dopiero w 2009 roku Marynarka Wojenna.

 

W tym roku w ramach projektu „Inwentaryzacja wraka F53.27 „Porcelanowiec” z Zatoki Gdańskiej” przeprowadzone zostały badania, dokonano inwentaryzacji i określono dokładnie z jakiego okresu pochodzi wrak. W ten sposób udało się odkryć niektóre tajemnice wraku „Porcelanowca”.


 

Jak wynika z badań odnaleziona na dnie Zatoki Gdańskiej drewniana konstrukcja, to pozostałości XIX wiecznego żaglowca, który prawdopodobnie transportował ładunek fajansu angielskiego do Gdańska. Przypuszczalnie część ładunku została wydobyta z wraku w latach 60-tych. Niestety nie wiadomo czy fajans był przewożony przez statek czy też może należał do elementu jego wyposażenia.

Na niektórych fragmentach talerzy widać jeszcze napisy „JC and Son”. To producent z hrabstwa Staffordshire, który handlował m.in. w basenie Morza Bałtyckiego. Wzory na wydobytej ceramice są charakterystyczne dla lat 50. i 60. XIX wieku. To tzw. „willow pattern”.

 

Podczas ekspedycji wykonano także badania dendrochronologiczne. Pobrano 20 próbek drewna, które wykazały, że statek zbudowano z sosny i świerku. Elementy konstrukcji świerkowej wraku są niespotykane na naszych wodach. Drewno pochodzi z rejonu Południowego Bałtyku. Statek został zbudowany w połowie XIX wieku.

 

Podczas trwających ponad miesiąc badań, oprócz tradycyjnej dokumentacji rysunkowej, fotograficznej czy wideo, wykonano również fotogrametrię stanowiska. W ramach projektu badawczego wykonywany jest obecnie fotogrametryczny model 3D całego podwodnego stanowiska, który będzie dostępny do końca tego roku.


 

 

Źródło: www.trojmiasto.pl

Podobne posty

One Thought to “Tajemnice wraku „Porcelanowca””

Leave a Comment